Rıdvan Karluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Rıdvan Karluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

6 Ekim 2021 Çarşamba

Lisans Programlarında Kontenjanlar Neden Boş Kaldı?

Prof. Dr. S. RIDVAN KARLUK

Yükseköğretim Kurumları Sınavı (YKS) yerleştirme sonuçlarının açıklanmasıyla birlikte ÖSYM, yerleştirme bilgilerine ilişkin verileri  kamuoyu ile paylaşmıştır.  Devlet  ve vakıf üniversitelerinde çok sayıda bölümün boş kaldığı görülürken, 169 bölüm hiçbir aday tarafından tercih  edilmemiştir. Türkiye’de 131 devlet üniversitesi (11 teknik, 2 güzel sanatlar,  1 Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Polis Akademisi ve Milli Savunma Üniversitesi) ve 78 vakıf üniversitesi  olmak üzere 209 üniversite vardır.

209 üniversitede  kontenjanın 120 bin 167’sini 4 yıllık lisans programları, 75 bin 137’sini ise 2 yıllık ön lisans programları oluşturmuştur.  Aşağıdaki 29 üniversitede 1,195 kontenjan boş kalmıştır.  Bunun 975’i işletme, iktisat, uluslararası ilişkiler, maliye, ekonometri, siyaset bilimi, sosyoloji,  çalışma ekonomisi  gibi “sosyal bilimler” alanındadır.  Diğer bir deyişle bu, toplamın yüzde 77’dir. Bu oran oldukça önemlidir. Öğrenciler hızla sosyal bilimlerden uzaklaşmaktadır.   Önümüzdeki yıl program yapılırken  kontenjanları boş kalan üniversiteler dikkate alınmalıdır. 

• Afyon Kocatepe Üniversitesi, lojistik yönetimi, 40 kontenjan

• Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi, sağlık yönetimi (İÖ), 70 kontenjan

• Amasya Üniversitesi, şehir ve bölge planlama, 50 kontenjan

• Artvin Çoruh Üniversitesi, işletme, 25 kontenjan

• Artvin Çoruh Üniversitesi, peyzaj mimarlığı, 40 kontenjan

• Atatürk Üniversitesi, işletme, 40 kontenjan

• Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, iktisat (İÖ), 40 kontenjan

• Balıkesir Üniversitesi, turizm işletmeciliği, 40 kontenjan

• Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi, uluslararası ilişkiler, 40 kontenjan

• Bartın Üniversitesi, rekreasyon (İÖ), 40 kontenjan

• Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi, maliye (İÖ), 50 kontenjan

• Bursa Uludağ Üniversitesi, ekonometri (İÖ), 100 kontenjan

• Çankırı Karatekin Üniversitesi, iktisat, 50 kontenjan

• Erzurum Teknik Üniversitesi, felsefe, 25 kontenjan

• Gaziantep Üniversitesi, iktisat, 40 kontenjan

• Giresun Üniversitesi, gıda teknolojisi, 45 kontenjan

• Hitit Üniversitesi, Antropoloji, 20 kontenjan

• İnönü Üniversitesi, maden mühendisliği, 30 kontenjan

• İzmir Katip Çelebi Üniversitesi, Türk-İslam arkeolojisi, 30 kontenjan

• Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi, siyaset bilimi ve uluslararası ilişkiler, 40 kontenjan

• Kütahya Dumlupınar Üniversitesi, sosyoloji (İÖ), 40 kontenjan

• Munzur Üniversitesi, mimarlık, 40 kontenjan

• Muş Alparslan Üniversitesi, moleküler biyoloji ve genetik, 20 kontenjan

• Ondokuz Mayıs Üniversitesi, tarımsal biyoteknoloji, 30 kontenjan

• Sakarya Üniversitesi, çalışma ekonomisi ve endüstri ilişkileri (İÖ), 60 kontenjan

• Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, kimya mühendisliği, 20 kontenjan

• Trakya Üniversitesi, arkeoloji, 30 kontenjan

• Uşak Üniversitesi, rekreasyon, 30 kontenjan

• Yozgat Bozok Üniversitesi, sosyoloji, 70 kontenjan

 

AB ve  ABD'de üniversite eğitimini herkesin alması gereken  eğitim olup olmadığı tartışma konusudur. Üniversiteler; yöresel, bölgesel ve küresel olarak toplumların sosyal ve ekonomik refahı için yaşamsal bilgiyi yaratır, korur ve yayar.

Avrupa Üniversiteler Birliği (EUA: European University Association),  33 ulusal rektörlük konferansı da dahil olmak üzere 850'den fazla üyesiyle Avrupa üniversitelerinin en büyük ve en kapsamlı birliğidir. Giderek küreselleşen bir dünyada, EUA her ölçekteki üniversitelere benzersiz bir destek ağı ve üniversitelerin gelişimine katkıda bulunan zengin bir bilgi birikimine erişim sağlar.

Birlik, üyelerinin geleceklerini şekillendirmelerine yardımcı olur ve Avrupa kurumları, Avrupa Konseyi ve Bologna Süreci de dahil olmak üzere bir dizi politika forumunda tüm sektörü temsil eder. 2021 yılında  EUA, 20’nci yılını kutlamaktadır.  48 Avrupa ülkesinde 800 üniversite ve 33 ulusal rektörlük konferansı ile Birlik, yıllar içinde büyüyerek dünyanın en büyük yüksek öğretim temsil organlarından biri haline gelmiştir. (https://eua.eu/about/become-a-member.html)

EUA Graz  Bidirisi’ne (Leuven, 4 Temmuz 2003)​ göre üniversitenin rolleri şunlardır:  Üniversitelerin kamu sorumluluğu olarak kalmasını sağlamak,  araştırmayı yükseköğretimin ayrılmaz bir parçası olarak görmek,  sağlam kurumlar oluşturarak akademik kaliteyi yükseltmek,  hareketliliği ve sosyal boyutu geliştirmek,  üniversiteler olarak reformun merkezinde olmak. (https://uluslararasi.yok.gov.tr/uluslararasilasma/bologna/diger-bildirgeler/graz-bildirgesi)

Günümüzde üniversitenin görevleri;  eğitim-öğretim,  bilimsel araştırma,  toplum hizmetleri olmak üzere üç grupta toplanmıştır. Üniversiteler yerine getirdikleri göreve göre değerlendirildiğinde  “kitlesel eğitim üniversiteleri” ve  “araştırma üniversiteleri” olarak iki gruba ayrılmaktadır.

Üniversitelerimizde eğitim-öğretim ve bilimsel araştırma işlevleri iç içe birbirine girmiş durumdadır. Ülkemizdeki üniversiteler yerine getirdiği işlevlere göre örgütlenmemiş olup, hem eğitim- öğretim, hem bilimsel araştırma hem de topluma hizmet görevlerini aynı anda yerine getirmektedir. Avrupa üniversitelerinin gelişimi bir takım temel değerlere bağlıdır. Bunlar:

  • Eşitlik ve ulaşılabilirlik,
  • Yükseköğretimin ayrılmaz bir parçası olarak tüm disiplinlerde araştırma ve burs imkanları,
  • Yüksek akademik kalite,
  • Kültür çeşitliliği.

Bu kapsamda üniversitelerimiz  kalite, yönetim ve liderliği en yüksek seviyede tutmaya devam etmelidir. 1,195 kontenjanının 975’i işletme, iktisat, uluslararası ilişkiler, maliye, ekonometri, siyaset bilimi, sosyoloji,  çalışma ekonomisi   gibi “sosyal bilimler” alanında olması, mezunlarının iş garantisinin diğer bölümlere göre daha az olmasına bağlanabilir. Bir diğer  neden ise söz konusu bölümlerde eğitimin  niteliği ile ilgili olarak öğrencilerdeki kuşkudur. Söz konusu bölümlerde yeterli sayıda öğretim üyesinin bulunmaması da önemli bir faktördür.  

Büyük şehirlerdeki kadroları geniş üniversitelerimizde tercih sorunu yoktur. Öğrenciler bölüm tercihi yaparken üniversitelerin kadrolarına bakmaktadırlar. Alanlarında yurt içinde ve dışında tanınan kadroları olan üniversitelerde sözü edilen bölümlerde kontenjanlar boş kalmamaktadır.

Eğer ülkemizde bir vakıf  üniversitesinde  profesör  ataması   dünyanın hiçbir üniversitesinde olmayan  9 kriter ile yapılabiliyorsa, kontenjanların boş kalmaması büyük bir sürpriz olur. Söz konusu kriterler şunlardır:  

  • Dosyanın Daha Düzenli Olması, (?)
  • Taşınır Bellek,
  • Adayın Genç Olması, (?)
  • Adayın Dinamik Olması, (?)
  • Adayın Yaşı,
  • Adayın Lisans ve Yüksek Lisans Programında Ders Vermesi,
  • Alanında Yetkin Olması, (?)
  • Profesörlük Kadrosuna Atama Kriterlerini Fazlasıyla Taşıması, (?)
  • Şartları Fazlası ile Sağlaması. (?)

ODTÜ Enformatik Enstitüsü (URAP) Başkanı Prof. Dr. Ural Akbulut’un  Türk üniversitelerinin  dünya genel sıralamalarındaki durumu  hakkındaki yorumu  dikkate alınmalıdır:  “… son 4-5 yılda çok sayıda üniversitemizin sıralamalardaki yükselme hızı düştü. Bazı üniversitelerimiz ise gerilemeye başladı. Bunun nedenleri, yayın sayılarımızın diğer ülkeler kadar hızlı artmayışı ve saygın dergilere yönelmek yerine etki değeri en düşük dergilere yönelmiş olmamızdır. Üniversitelerimizin bilimsel makale sayısı 2010’dan bu yana sürekli arttı. Ancak bu artış sırasında, etki değeri en yüksek dergilerde çıkan makalelerin sayısı artırılamadığı için ilk 500’deki ve ilk bindeki üniversitelerimizin sayısı giderek azalmaktadır.“  (http://tr.urapcenter.org)

Yükseköğretim Kurulu  Başkanı Prof. Dr. Erol Özvar’ın,  "Akademik performans odaklı idare anlayışının yanı sıra hiç şüphesiz yükseköğretim kurumlarının üzerine düşen eğitim-öğretimde kalitenin artırılması, araştırma geliştirme faaliyetlerinin en yüksek düzeye çıkması ve bilhassa üniversite-sanayi işbirliği konusunda YÖK olarak üzerimize düşen rehberlik, yön gösterme ve diğer çalışmaları elimizden geldiği en iyi şekilde yerine getirmeye çalışacağı" açıklaması önemlidir.

 

Sayın Başkan iki önemli noktaya dikkat çekmiştir.  Bunlar; “akademik performans odaklı idare” ve “eğitim-öğretimde kalitenin artırılması” dır. Eğer bölümleri boş kalan üniversitelerimiz  “eğitim-öğretimde kalitenin artırılması”nı sağlayabilirlerse söz konusu bölümlerde kontenjan açığı kalmaz. Bunun bir önemli şartı daha vardır. Eğer Türkiye’nin açık öğretim dahil (aktif-pasif 2,303.870 öğrenci) en büyük üniversitesinde bir Bölüm Başkanı “intihal” gibi yüz kızartıcı bir  suç işlemiş,  suçu yargı kararıyla kesinleşmiş (muhkem kaziye)  olmasına rağmen Bölüm Başkanı olarak atanabiliyor, rektörlük de bunu sessiz kalarak onaylıyorsa, hiç kimse bölümlerde neden kontenjan açığı  var dememelidir.

11’nci Kalkınma Planı  hedefleri arasında ekonomik hedeflerin yanında çok önemli bir hedef daha vardır: “Dünya akademik başarı sıralamaları 2023 itibariyle Türkiye’den en az 2 üniversitenin ilk 100’e ve en az 5 üniversitenin de ilk 500’e girmesi sağlanacak.” 

İntihali yargı kararı ile belirlenmiş  Bölüm Başkanlarının bulunduğu ve yukarıda belirlenen 9 kriter esas alınarak ataması yapılan öğretim üyeleri ile   11’nci Kalkınma Planı  hedeflerine ulaşmak güzel bir hayaldir. Eski bir DPT mensubu  olarak  bunu açıklamakta yarar  görmekteyim. Bu sebeple sayın YÖK Başkanı’nın “yükseköğretim kurumlarının üzerine düşen eğitim-öğretimde kalitenin artırılması” görüşüne katılmamak mümkün değildir. Fakat maalesef bu şartlar altında  2023 yılında  “Türkiye’den en az 2 üniversitenin ilk 100’e ve en az 5 üniversitenin de ilk 500’e girme” hedefine  ulaşılamaz. 

13 Ocak 2014 Pazartesi

Bilimsel Hırsızlık Suç Değilse Nedir?

Prof. Dr. S. RIDVAN KARLUK
Anadolu Üniversitesi

“Evrensel bilim ahlakı normlarına uymak, bilim insanları için olmazsa olmaz bir zorunluluk olup intihal/bilimsel aşırmacılık utanç verici ve yüz kızartıcı bir suçtur. Bilimsel aşırmacılığın , hafife alınarak örtbas edildiği ve yaptırımsız bırakıldığı bir ülkede çağdaşlıktan söz edilemeyeceği gibi o ülke bilim dünyasının saygın üyeleri arasında asla kabul göremez.” 

Bu ifade, bana ait değildir. Prof. Dr. Kayhan Kantarlı’nın tepkisidir. Peki tepki neyedir? 

Bilindiği gibi Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nun 16 ay önce aldığı karar ile intihal suçunu tamamen yaptırımsız kalmıştır.  Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu, Eylül 2012 de aldığı bu kararda “Öğretim Elemanları Disiplin Yönetmeliği’nde intihal suçunun yaptırımı olarak  yer alan üniversite öğretim üyeliğinden çıkarılma cezasının, 2547 sayılı YÖK Yasası ile  657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nda bu cezaya ilişkin bir düzenleme bulunmadığı” gerekçesiyle hukuka aykırı olduğuna hükmetmiştir. 

Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nun, intihal suçunun yaptırımı olan meslekten çıkarma cezasına ilişkin olarak verdiği bu kararla,  bilim insanları için  yüz kızartıcı bir suç olan intihal/ bilimsel aşırmacılık suçu fiilen yaptırımsız kalmıştır. Bu yaptırımsızlık, herhangi bir yasal düzenleme yapılmadıkça  intihal yapmanın hukuken serbest olması demektir. 

Bu durumda  YÖK’ün yapması gereken, kararda belirtilen yasal dayanıksızlığı giderecek  bir yasa çıkarılması için Milli Eğitim Bakanlığı ve TBMM nezdinde girişimde bulunmaktır.  Ancak YÖK yüksek yargı kararının alındığı Eylül 2012 den bu güne kadar böyle bir girişimde bulunmamıştır. 

Günümüz dünyasında evrensel bilim ahlakı normları tüm öğretim üyeleri için geçerlidir. İntihal, diğer bir deyişle  “bilimsel hırsızlık”  Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nun kararına rağmen yüz kızartıcı bir suçtur ve suç olmaya da devam edecektir. Çünkü, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun memurluğa alınma şartlarını düzenleyen 48/A-5 maddesinde, affa uğramış olsalar bile  “yüz kızartıcı bir suçtan” hükümlü bulunmama şartı aranmıştır. Madde de yüz kızartıcı olarak sayılan suçlar, Milletvekili Seçimi Kanunu’ndaki ve dolayısıyla Anayasamızın Madde 76’daki yüz kızartıcı olarak sayılan suçlarla aynıdır.  DMK’da yüz kızartıcı bir suçtan mahkûm olmak,  memurluğun sona ermesi sonucunu doğurmaktadır. Anayasamızın 76. Maddesinde “hırsızlık” bir yüz kızartıcı suç olarak tanımlanmıştır. Bu suçu işleyenlere  uygulanacak yaptırım ise yukarıda belirtilmiştir. İntihal, “bilimsel hırsızlıktır.” Bunun başka bir anlamı yoktur. 

Bilimsel hırsızlık yapanların YÖK tanımlanmamış  olsa bile  af edilmesi  mümkün değildir. Hem Anayasamızda ve hem de DMK’da  hırsızlık suçunun cezası belirlenmiştir. 

Türkçede “hırsızlık” ile “bilimsel hırsızlık” (intihal-plagiarism) kavramları sıklıkla birbirine karıştırılmaktadır.  Türk Dil Kurumu’nun Büyük Türkçe Sözlüğünde (Büyük Türkçe Sözlük,1992: 641)  hırsızlık, “çalma, çalma suçu, sirkat” olarak tanımlanmıştır. Hırsızlık etmek ( veya yapmak), “başkalarının parasını veya malını çalmak”anlamındadır.  İngilizcede hırsızlık yapmanın karşılığında 22 kelime vardır. 

Tarihçi  ve yazar Murat Bardakçı’nın intihal konusundaki şu tespiti çok doğrudur: “İntihal” kelimesi, sözlüklerde genellikle ‘başkasının eserini kendisininmiş gibi gösterip yayınlama’ şeklinde açıklanır ama bence düpedüz hırsızlıktır, üstelik hırsızlığın en pespaye şeklidir. Sıradan bir hırsız paranızı, malınızı yahut bir başka kıymetli eşyanızı çalan kişidir ama intihalde fikrinizin, düşüncenizin ve emeğinizin üzerine oturulması söz konusudur. 

Zira, intihalci sizin için çok daha kıymetli olan bir şeyi, aylarınızı, hattâ bazen senelerinizi sarf ederek verdiğiniz eseri, düşüncenizi ve göz nurunuzu çalmıştır ve bunun kıymetinin parayla, pulla, fiyatla, vesaireyle ölçülmesi mümkün değildir. İntihalin, hırsızlığın ve sahtekârlığın en aşağılık biçimi olmasının sebebi işte budur.” (Bardakçı, 2008) 

Yazar Mine Kırıkkanat’ın yapmış olduğu tespit, günümüzde de geçerliliği korumaktadır: "Türkiye’nin 87 yıllık cumhuriyet tarihi, düzmece doçentlik tezi iptal edilemeyen ya da edilmesine rağmen doçentlikle kalmayıp profesörlüğe kadar yükselen ve kovulması gerekirken ülkenin kaderine hükmeden sahtekârlarla dolu.”(Kırıkkanat,  4 Mayıs 2010). 

Türkiye’deki durumun aksine Avrupa’da bilimsel yolsuzluk  yapanların yolsuzlukları ortaya  çıkınca derhal görevlerini bırakmaktadırlar. 

Anadolu Ajansı 22 Şubat 2011 tarihinde, Türkiye’de intihal ile suçlanan bazı öğretim üyelerine örnek olacak bir haber yayınlamıştır: “Doktorasında intihalle suçlanan Almanya Federal Savunma Bakanı Karl-Theodor zu Guttenberg, doktora tezini tamamladığı Bayreuth Üniversitesi'nden akademik unvanının geri alınmasını istedi.” 

Alman Bakan’ın doktora tezinde bilimsel hırsızlık yapıp yapmadığı henüz oluşturulan bir bilimsel kurul tarafından tespit edilmemesine rağmen doktor unvanını ortaya çıkan iddialar karşısında kullanmayacağını belirtmesi, onurlu bir davranıştı. Fakat aynı onurlu davranışın Türkiye’de görülmesi mümkün değildir. 

Macaristan Cumhurbaşkanı Pal Schmitt, doktora tezinde intihal yaptığı için istifa ederek onurlu bir davranış sergilemiştir. Schmitt, 2 Nisan 2012 tarihinde Macaristan Parlamentosu’na hitaben yaptığı konuşmada, şahsi konularının ulusunu birleştirmek yerine bölmesine sebep olduğunu, bu durumu kabullenemediği için görevini bıraktığını açıklamıştır. 

İntihal yoluyla doktorluk unvanı alan Berlin Senatosu CDU Grubu Başkanı Florian Graf’ın da unvanı geri alınmıştır.  Potsdam Üniversitesi tarafından yapılan açıklamada, 2001-2006 yılları arasında CDU’nun Berlin Senatosu’ndaki muhalefet rolünü irdeleyen tezin en az üç yerinde olduğu gibi kopyalama yapıldığı belirtilmiştir.  Hata yaptığını kabul eden Graf, partisinden ve ailesinden özür dilemiştir. 

Almanya Federal Eğitim Bakanı Annette Schavan’ın (CDU) 33 yıl önce aldığı doktora teziyle ilgili iddialar üzerine inceleme yapan Düsseldorf Heinrich Heine Üniversitesi Felsefe Fakültesi Konseyi, Bakan’ın intihal yaptığına karar vermiştir. Fakülte Dekanı Bruno Bleckmann da  bu durumu kamuoyuna  açıklamıştır. Bunun üzerine  57 yaşındaki Federal Eğitim ve Araştırma Bakanı Annette Schavan, Başbakan Angela Merkel ile birlikte basın toplantısı düzenleyerek 7 yıldır sürdürdüğü görevini bırakmıştır. (İES, 2013) 

Önceki Merkel Hükümetinde  Savunma Bakanı  olan Karl Theodor zu Guttenberg, 2006 yılında yazdığı ve 2007'de en iyi derece ile kazandığı doktora tezinde başka yazarlara ait paragraflar kullandığının ortaya çıkmasıyla beraber istifa etmek zorunda kalmış doktor  unvanı  geri alınmıştı. Gutenberg bunun üzerine ABD’ye yerleşmişti. Ayrıca, FDP Avrupa Parlamentosu Grup Başkanı Silvana Koch-Mehring ile FDP Avrupa Parlamentosu Milletvekili Yorgo Chatzimarkakis’in de diploma tezlerinde bilimsel hırsızlık yaptıkları belirlenmiştir. 

Murat Bardakçı,  Türkiye’de intihallerin nasıl örtbas edildiğini şöyle açıklamaktadır: “Akademik hırsızlık olayıyla karşılaşan yönetim bu işi genellikle örtbas etme yolunu tercih ederdi; zira ‘tencere dibin kara, seninki benden kara’ misali vaziyetler söz konusuydu. Seneler boyunca yazdığım ve belgeleriyle ortaya koyduğum dünya kadar intihal hadisesi önce YÖK, ardından da rektörlükler yahut dekanlıklar sayesinde örtbas edilmiş, sadece tek bir intihalciye birkaç aylık ceza verilmiş, hemen ardından o ceza da affedilmişti.” (Bardakçı, 2008) 

Bilimsel  aşırmacılığın  örtbas edildiği  bir ülke  bilim dünyasının saygın üyeleri arasında asla kabul göremez. 

Çağdaş ülkelerde bilimin namusunu bilimsel aşırma yapanlardan koruyan cezai yaptırım bir şekilde uygulanmaz ise, aşırmacılık yöntemine başvuran öğretim üyesi sayısı hızla artar ve o ülkenin hiçbir üniversitesi dünyanın ilk 500, ilk 1000 üniversitesi arasına asla giremez. 

Ortaya çıkarılan bilimsel aşırmacılıkların örtbas edildiği bir ülkede bilimsel gelişme de olmaz.  Çünkü, "Üniversitelerinde bilimsel hırsızlığın doğalkarşılandığı bir ülkenin elbette tüm yaşam alanları soyulacaktır.”

18 Kasım 2012 Pazar

Yeni Yükseköğretim Yasa Önerisi Ne Getiriyor?

Prof. Dr. RIDVAN KARLUK
Sakarya Gazetesi, 18 Kasım 2012

YÖK’nun uzun bir süredir üzerinde çalıştığı yeni Yükseköğretim Yasa Taslağı, kamuoyunun ve öğretim üyelerinin bilgisine sunulmuştur. Aslında bu bir tasarı değildir. Çünkü yasa yapma yetkisi YÖK’ün değil, TBMM’nindir. 1982 Anayasasının 87’nci maddesine göre “kanun koymak, değiştirmek ve kaldırmak”, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin görev ve yetkisidir. 


Taslağın dipnotunda “önerilen düzenlemelerin mevcut anayasamıza uygunluğu sorgulanmamıştır” denmiştir. Anayasayı değiştirmek için TBMM’de 367 milletvekilinin ‘evet’ demesi gerekir. Bu sayıya tek bir partinin ulaşması imkansızdır. Mutlaka iki partinin anayasa değişikliği konusunda anlaşması gerekir ki bu da bugünkü şartlarda zor görünmektedir.

Bu sebeple YÖK taslağının anayasa değişikliği gerektirmeyecek şekilde düzenlenmesinde yarar vardır. Çünkü önerilen yasadaki rektör seçimi yöntemi mevcut anayasanın 130 ve 131’nci maddelerine aykırıdır. 


Cumhurbaşkanının görev ve yetkilerinin sayıldığı 104’ncü maddenin ikinci fıkrasının (b) bendinin son alt bendinde de, rektörleri seçmek Cumhurbaşkanının yürütme alanına ilişkin görev ve yetkileri arasında sayılmıştır. Mevcut sistemde rektörleri Cumhurbaşkanı “seçmekte” ve “atamakta”dır.  

Milli Eğitim Bakanı Prof. Dr. Ömer Dinçer, taslak metnin kararlaştırılmış bir süreç gibi tartışılmasını doğru bulmadığını belirtmiş olmakla beraber, “Ancak bir gerçek var ki üniversite rektörlerinin öğretim üyeleri tarafından seçilmesi ve bu seçimden sonraki atama süreçleri çok doğru bir yol gibi gözükmüyor” diyerek mevcut yasanın rektör belirleme yönteminin değiştirilmesine ilişkin düzenlemesinin doğru olduğu tespitini yapmıştır.

Hacettepe Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Murat Tuncer asıl sorunun rektörün nasıl seçileceği değil, gelen rektörün idareyi nasıl yapacağı sorunu olduğuna dikkati çekmiş, rektörün göreve geliş şeklini yüzeysel bir sorun olarak tanımlamıştır.


Rektör Tuncer’in dikkat çektiği rektörlerin nasıl seçildiğinden çok daha önemli olan, nasıl bir performans sergiledikleri görüşü önemli olmakla beraber, rektör üniversitenin başı olduğu için göreve ne şekilde geldiği de önemlidir. Çünkü, bir araçta ön teker nereye giderse, arka tekerler de oraya gider.


Üniversitelerdeki seçim sistemi bugünkü şekliyle demokratik ve en iyi sistem değildir. Çünkü seçim, seçime katılan adaylar kadar seçimde oy veren öğretim üyeleri için de sıkıntı yaratmaktadır.

Seçilen rektöre oy vermeyen ve de bunu açıklayan öğretim üyeleri çeşitli baskılarla karşılaşmakta, üniversitenin resmi yayını olan kitapları hiçbir bilimsel kriter olmadan ve üstelik “takdir hakkı kötüye kullanılarak” yayından kaldırılabilmektedir.


YÖK’nun uygulandığı dönemde en fazla üzerinde tartışılan konu, üniversitelerdeki rektörlük seçimleri olup, bazı rektörlük seçimleri yargıya taşınmıştır.


Nitekim iki dönemden fazla rektörlük yapılamaz hükmü yasaya konulduktan sonra yapılan rektörlük seçimlerinde, Anadolu ve İstanbul üniversitelerindeki rektörlük seçimleri yargıya taşınmıştır.


Açılan davalar sonucunda iki dönemden fazla rektörlük yaptıktan sonra yeniden aday olan ve seçilen her iki üniversitenin rektörleri yargı kararları ile görevden alınmışlardır. Dokuz Eylül Üniversitesi rektör ataması da geçmişte yargıya intikal etmiştir.

Türkiye’de üniversitelerde rektörlük seçimleri daima eleştiriye uğramıştır. Çünkü aslında adı seçim olsa da süreç, gerçek anlamda demokratik bir seçim değildir.


Abbas Güçlü, 19 Haziran 2004 tarihinde Milliyet Gazetesi`ndeki köşesinde rektörlük seçimleri ile ilgili olarak şunları yazmıştır: “Üniversitelerde astığı astık, kestiği kestik rektörler var. Kendisine oy verenleri ihya ederken, oy vermeyenlere hayatı zindan edenler o kadar dar çok ki.”


Abbas Güçlü`nün bu görüşü Bobon Kriterleri olarak ifade edilebilir. Bo: Bizden Olanlar, Bon ise Bizden nOlmayaNlar.


Türkiye’de rektörlük seçimlerine geçmişte seçimlerle hiçbir ilgisi olmayanlar da karışmışlardır.


Hürriyet Gazetesi eski Başyazarı Oktay Ekşi, 11 Temmuz 1992 tarihli yazısında o zamanki Anadolu Üniversitesi’ndeki rektörlük seçimlerine değinerek şu yorumu yapmıştır: “Ben Yusuf Özal`dan söz aldım. Altı kişinin arasına girersem, Turgut Özal beni rektör yapacak. O zaman imam hatip lisesi mezunu insanlara açık öğretim kapılarını açacağım. Böylece onlara devlet kadrolarında daha fazla yükselme şansını sağlayacağım diyenlerin eline geçerse ne olacak?” 


Oktay Ekşi, o zaman bu adayın kim olduğunu açıklamamış olmakla beraber ima edilen aday kendisine böyle bir söyleminin olmadığını bildirmesine rağmen bu hatasını daha sonra düzeltmemiştir.

Yine geçmişte YÖK Başkanı Prof. Dr. Kemal Gürüz Anadolu Üniversitesi’ndeki seçimlere bir gün kala Eskişehir’e gelerek rektörlük seçimlerine doğrudan müdahale etmiştir.


21 Kasım 2001 tarihinde yerel basında (Sakarya ve İki Eylül) çıkan haberlerde YÖK Başkanı Prof. Dr. Kemal Gürüz, “Oyum Ataç`ın” diyerek yasayı ihlal etmiştir. Yasada YÖK Başkanına demokratik olarak yapılan seçimlere müdahale etme ve adaylardan birini açıkça ve de basın yoluyla destekleme görevi verilmemiştir.


Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, 24 Haziran 2012tarihinde eğitim muhabirleriyle birlikte Kayseri'de Abdullah Gül Üniversitesi'ndeki incelemeleri sırasında üniversitelerde rektörlük seçimleriyle ilgili devrim niteliğinde yeni bir sisteme geçileceğini yasa önerisi daha kamuoyu ile paylaşılmadan önce açıklamıştır.


Cumhurbaşkanı, “Rektör seçimlerinin çok doğru bir şekilde yapıldığı kanaatinde değilim” diyerek, Yükseköğretim Kurulu’nun yeni üniversiteler yasası hazırladığını ve rektörlük seçimlerinin bu yasayla birlikte değişebileceğini belirtmiştir.


Cumhurbaşkanı "20 sene siyaset yaptım. Siyasette görmediğim şeylerin rektör seçimlerinde olduğunu görüyorum" görüşünü basın mensuplarıyla paylaşmıştır.


YÖK kurulduğundan bu yana kamu üniversiteleri üst yönetici belirleme şekli ve atanması kamuoyunu tatmin etmemiştir. Herkesin üzerinde anlaştığı bir ilkenin olmaması sebebiyle rektör seçimleri sürekli tartışma konusu olmuştur.


Üniversitelerde rektör seçimlerine bir öğretim üyesi olarak geçmişte karşı çıktım. Bu köşede 2 Ocak 2009 tarihinde yayınlanan yazımın başlığı “Bana Göre Rektör Seçilmez Atanır” idi. Daha sonra 22 Şubat 2009 tarihinde “Rektörler Seçilmeli mi Yoksa Atanmalı mı?” başlıklı bir yazı daha yazdım.

Bugünkü rektör seçim sisteminin getirilmesine tepki göstermek için 1992'de YÖK başkanlığından istifa eden Prof. Dr. İhsan Doğramacı, rektörlerin atamayla gelmesini şu sözlerle savunmuştur:


“Şu anda üniversitelerde rektörlük seçim kampanyaları sürüyor. Benim en yakinen bildiğim Hacettepe Üniversitesi'nde gruplar birbiriyle kavga ediyor. Kim kime oy verecek diye. Bu, üniversite için olabilecek en kötü şeydir. Bundan daha kötüsü olamaz.”


Yükseköğretim Yasa Taslağı önerisinde, rektör seçimi dışında da çok önemli yapısal değişiklikler öngörülmektedir.


Üniversiteler kurumsallaşmış ve kurumsallaşmakta olan üniversiteler olarak ikiye ayrılacak, 11 üyeden oluşacak Üniversite Konseyi oluşturulacaktır.

Konsey’in beş üyesi üniversitenin kendi öğretim üyeleri arasından seçilirken iki üye Bakanlar Kurulu tarafından, iki üye ise YÖK tarafından üniversitelerin profesörleri arasından seçilecektir.


Fakat üniversitede yapılacak olan seçimin kuralları ve aday olacak öğretim üyeleri için kriterler belirlenmemiştir.

Yüz kızartıcı bir suçtan mahkum olmuş ve daha sonra af yasalarından yararlanmış bir öğretim üyesi aday olabilecek midir?


Adayların bilimsel nitelikleri ne derecede önem taşıyacaktır? Aday belirleme sürecinde siyasi kulis etkili olacak mıdır?


9 üyeli Konsey, üniversitenin mezunları arasından bir üye ile üniversitenin bulunduğu ilde en çok vergi veren veya üniversiteye en çok bağışta bulunan bir üye seçecektir.


Burada bir sıkıntı vardır. Küçük illerdeki üniversitelerde yörede etkin bir kişi, en çok vergi verenden daha fazla bağışta bulunarak Konsey’e girmek isteyebilir. Bu durum sakıncalar yaratabilir. 


Ayrıca mezunlar arasından seçim nasıl yapılacaktır? Bu seçimlerde adayların siyasi kimlikleri rol oynayacak mıdır?

Üniversitenin rektörünü ve dekanlarını, Üniversite Konseyi seçecek ve de atayacaktır. 


Öğretim elemanları ve öğrencilerin siyasi partilere üye olabilmeleri yerinde bir düzenlemedir.

Yeni yapılanmada Yabancı Yükseköğretim Kurumlarının açılması öngörülmektedir. Bu, olumlu bir girişimdir. 

Taslağa göre Türkiye’de yabancı üniversiteler açılabilecektir. Kontenjanının yüzde 25’inden fazlasının Türk öğrencilere ayrılmaması, bir kısıtlamadır. Bu oranın en az yüzde 50 olmasında yarar vardır. Çünkü, 2012 Yılı Programı’na göre (s.205) yükseköğretimde okullaşma oranı (uzaktan eğitim dahil) yüzde 72,5’tir.

Yabancı üniversitelerin Türkiye’de kurulmasında denetimin nasıl olacağının ve kriterlerin belirlenmesi gerekir. Akreditasyon, denetim ve yaptırım yabancı üniversitelerin kurulmasında çok önemlidir. Aksi takdirde tüm sistem zarar görür. Yurt dışındaki üniversitelerden tam akreditasyonu olanlar fakülte ve enstitü açabilmelidir.

Rektörün 5 yıllığına ve bir defa atanması olumlu bir değişikliktir. Fakat öneride bir eksiklik vardır.


Eğer taslak öneri yasalaşacak olur ise, 4 yıllığına seçilmiş rektörlerin görev süreleri 4+1=5 yıl mı olacak, yoksa 4 yılın tamamlanmasıyla yeni yasaya göre yeni rektör mü seçilecek, ya da görev süresi biten rektörlerin, tıpkı geçmişte olduğu gibi “bu yasa geçmişi bağlamaz” diyerek yasanın TBMM’den geçmesinden sonra da aday olunması mümkün olacak mıdır?


Geçmiş uygulamada yargı, 4+4=8 yıl görev yapan rektörlerin yeniden 4+4=8 yıl daha görev yapamayacaklarına hükmetmiş ve bu sebeple ikinci 8 yıl görev yapmak isteyen ve yasaya aykırı bir şekilde seçime giren ve seçilen rektörler yargıkararı ile görevlerinden alınmışlardır.


Rektörler için bir dönem kısıtlaması getirilirken, Dekanlar aynı fakültede en fazla iki dönem görev yapabileceklerdir. Bunun sebebi yasa önerisinde açıklanmamıştır.


Farklı bölümlerden kişilerin rektör seçilmesi önerisi yerindedir. Bir devlet üniversitesinde üç bilim alanından (fen ve mühendislik bilimleri, sosyal ve beşeri bilimler, sağlık bilimleri olmak üzere) iki defa üst üste rektör seçilememesi doğru bir değişikliktir.


Özel ve vakıf üniversitelerinde dekan doğrudan rektör tarafından, devlet üniversitelerinde ise fakültede kadrolu öğretim üyelerince yapılan seçimde en fazla oyu alan profesör yönetim kurulu ya da Konsey Başkanı tarafından atanacaktır.


Yasa önersinde rektörlük için seçim kaldırılırken, dekanlık için seçim şartı öngörülmektedir.


Bu düzenlemeyle, fakültenin en önemli organı olan dekanlık için demokratik bir yöntem getirilerek fakültedeki öğretim üyelerinin çoğunluğu ile uyumun sağlanması amaçlanmıştır.


Senato, üniversitelerin akademik konularda en üst karar organıdır. Bu organın kararları, hiçbir şekilde Üniversite Konseyi’nin müdahalesine açık olmamalıdır.


Devlet üniversitelerinde araştırma yapacak öğretim üyelerine bir yıl ücretli izin verilmesi olumlu bir gelişmedir.


Öneride üniversitelerde, bilimsel araştırmalar yapılması teşvik edilecek, Bilgi Lisanslama Ofisleri kurulacaktır. Ofislerin ticari değeri olan bilgileri fikri mülkiyet kapsamında koruma altına alacak olması yerinde bir düzenlemedir.


Fakat burada unutulan bir konu vardır. Eğer siz başkalarının ürettiği bilimsel çalışmaları çalarak ve "kopyala-yapıştır" yaparak bundan kazanç sağlar, ayrıca doçentlik, profesörlük gibi sıfatları almak için kullanırsanız, ne olacaktır? 

 
http://plagiarism-turkish.blogspot.com/ linkini tıklayanlar, Türkiye’de bilimsel hırsızlıkların ne kadar yaygınlaştığına tanık olacaklardır.

Yasa taslak önerisi yükseköğretim kurumlarında performansı öne çıkarmaktadır. 

Akademisyenlerin performanslarının kurumun performansına ve performansın da maaşa yansıtılması yerindedir. Böylece üniversiteler nitelikli akademisyen alımına önem vermek zorunda kalacaklardır.

Üniversitelerde çalışan ve üreten öğretim üyeleri ile hiçbir üretim yapmayan öğretim üyeleri arasında mutlaka bir ayırım yapılmalıdır. 


Yasa önerisinde devlet yükseköğretim kurumlarının öğretim elemanlarından Akademik Faaliyet Ödeneği 30 puan ve üzerinde bulunanlara akademik faaliyet ödeneği verilmesi öngörülmektedir. Aslında ödeneğin en az 50 puan olmasında yarar vardır.

Tartışmaya açılan öneride, toplam nüfus içindeki yüksek öğrenimli nüfus oranını artıracak önlemlere de yer vermelidir.


OECD üyesi 34 üye ülke ile OECD üyesi olmayan bazı G20 ülkelerindeki eğitim durumunu belirleyen 2012 Eğitim Raporu’na göre


(http://www.oecd.org/edu/eag2012.htm, Education at a Glance 2012) 


Türkiye, 2010 yılı itibarıyla üniversite eğitimine ulaşan kişilerin nüfusa oranı açısından sondan üçüncü sıradadır. 

“uzaktan eğitim”in ayrı bir madde (Md.37) ile düzenlenmiş olması önemlidir.

Fakat uzaktan öğretim programlarından örgün eğitim programlarına yatay geçiş yapılamaması doğru değildir.

Bu, uzaktan eğitimin kalitesinin sorgulanmasına yol açabilir. Bu sebeple, belli bir kontenjan ile yatay geçiş imkanının sağlanması gerekir.


Örgün yükseköğretimde okullaşma oranının 2011 yılında yüzde 33 iken 2025 yılında yüzde 38,7’ye ulaşacağı ve Türkiye’nin bugün yüzde 50’lerin üzerinde olan gelişmiş ülkelerin gerisinde kalmaya devam edeceği tahmin edilmektedir.


Bu göstergelerden günümüzde karşılanamayan yük­seköğretim talebinin 2025 yılında da varlığını sürdüreceği açıktır.

Bologna süreci kapsamında hazırlanan The European Higher Education Area in 2012: Bologna Process Implement Report’ a göre Türkiye, yükseköğretim oranını artırmak isteyen ülkeler arasında sayılmıştır. (s.79)


Bu sebeple uzaktan eğitime önem verilmeli, bu konuda daha ayrıntılı ve yapısal bir düzenlemeye gidilmelidir.


Yeni Yükseköğretim Yasa taslağı, eğer demokratik olmayan bazımaddelerinin de düzeltilmesi sonucunda yürürlüğe girerse, 1982’den bu yana yüksek öğretim sisteminişekillendiren 2547 sayılı yasa ve anti demokratik YÖK sistemi 30 yıl sonra ortadan kalkacaktır.


Böylece 2012 Yılı Programı’nda söz edilen (s.208) “YÖK’ün… yeniden yapılandırılması…ihtiyacı önemini korumaktadır” hükmü de yerine getirilmiş olacaktır.

14 Haziran 2011 Salı

BİLİMSEL YOLSUZLUK KAPSAMINDA ÜNİVERİSETELERİMİZDE BİLİMSEL HIRSIZLIKLAR

Prof. Dr. RIDVAN KARLUK

Geçen hafta Nevşehir’de yapılan Kurumsal Yönetim, Yolsuzluk, Etik ve Sosyal Sorumluluk Konferansına “Üniversitelerde Etik İhlalleri, Bilimsel Yolsuzluklar ve Sonuçları” başlıklı bir bildiri sundum.

Büyük ilgi gören bildirimden çok kısa bir özeti bu hafta sizlerle paylaşmak istedim. Çünkü, üniversitelerimizde etik ihlalleri giderek artmaktadır. Maalesef bazı üniversitelerimiz bu çok önemli konu üzerinde gereğince durmamaktadırlar.

Türkçede “hırsızlık” ile “bilimsel hırsızlık” (intihal-plagiarism) kavramları sıklıkla birbirine karıştırılmaktadır.  Türk Dil Kurumu’nun Büyük Türkçe Sözlüğünde hırsızlık, “çalma, çalma suçu, sirkat” olarak tanımlanmıştır. Hırsızlık  etmek ( veya yapmak), “başkalarının parasını veya malını çalmak” anlamındadır.

İntihal diğer bir deyişle bilimsel hırsızlık ise, bilim insanının yazdığı eserde başka bir bilim insanının yazdığı eserden aldığı görüşleri eserinde kendi görüşleriymiş gibi sunması ve bunları farklı bir kişinin yazdığı eserden  aldığını belirtmemesidir.

Başkalarına ait görüşler alıntı yapılırken, yeni cümlelerle ifade edilseler bile kaynak gösterilmelidir.

YÖK Yönetici, Öğretim Üye ve Yardımcıları Disiplin Yönetmeliği’nin (1998 yılında getirilen değişiklikte yer alan) Madde 11/a-3 paragrafında intihal fiili, “Bir başkasının bilimsel eserinin veya çalışmasının tümünü veya bir kısmını kaynak belirtmeden kendi eseri gibi göstermek” olarak belirlenmiştir.

TÜBA üyeleri Prof. Dr. Emin Kansu ve Prof. Dr. Şevket Ruacan  bilimsel yolsuzluk olan intihali şöyle tanımlamaktadırlar: “Üniversitelerde  başkalarının çalışmalarını (sözlü olarak, yazılı olarak ya da resim, müzik gibi diğer araçlarla ortaya konan görüş, öneri, bilgi, grafik, bilgisayar programı, sanat eseri vb. ürünlerini) kaynaklarını açık olarak belirtmeksizin ya da kasıtlı olarak değiştirerek kullanmaya, bilimsel aşırma- bilimsel hırsızlık (plagiarism) denmektedir.”

YÖK Yönetici, Öğretim Üye ve Yardımcıları Disiplin Yönetmeliği’ne göre intihal suçunun cezası, üniversite öğretim mesleğinden çıkarmadır. Bu Yönetmeliğin dışında  Fikir Sanat Eserleri Kanunu’nda da düzenleme yapılmıştır.

3 Haziran 2005 tarihinde yapılan YÖK Genel Kurulu’nda, Disiplin Yönetmeliğinin zamanaşımı ilgili maddesinde yer alan, “Disiplin cezasını gerektiren fiil ve hallerin işlendiği tarihten itibaren nihayet iki yıl içerisinde disiplin cezası verilmediği takdirde ceza verme yetkisi zamanaşımına uğrar” hükmü kaldırılmıştır.

Etik (ethics) sözcüğü, Yunanca’da gelenek görenek anlamındaki “ethos” sözcüğünden gelir. Etik neyin doğru ya da yanlış olduğunu ortaya koyan ilkeler topluluğudur. Diğer bir deyişle etik, doğru ve yanlış davranışlara ilişkin kavramlar geliştiren, bu kavramları savunan ve bunların kullanımını öneren felsefe dalıdır. 

Bilim etiği ise, bilimsel etkinliklerin yürütülmesi sırasında ortaya çıkan değer sorunları ile bunlara getirilen çözüm önerilerinin tartışıldığı alan olup, bilimsel çalışmalarda bulunanlara, bu çalışmalar sırasında uymaları gereken ilkeleri gösterir. 

Bilimsel çalışmaların yayımlanma aşamasında, bilgi ve deneyim eksikliği, özensizlik ve ihmal gibi nedenlerle ya da kasıtlı olarak bu ilkelere uyulmaması bir etik ihlalidir. Bilimsel hırsızlık, bir çeşit etik ihlalidir. 

Maddi anlamdaki hırsızlıktan daha tehlikelidir. 

İntihal olayları Türkiye’de bilimin gelişmesinin önündeki en büyük engeldir. Türkiye’de bilim insanımızın çoğu intihal ile karşılaştıklarında, korkup çekinirler. Yasal haklarının da farkında değildirler. Bu durum bilim hırsızlarını cesaretlendirmekte ve eylemelerini hiç korkmadan gerçekleştirmelerine imkan sağlamaktadır.

TÜBA 11 Eylül 2007 tarihinde bir basın bülteni yayınlayarak tüm öğretim üyelerine Bilim Etiği Çağrısı’nda bulunmuştur. TÜBA´nın çağrısındaki şu iki cümle çok önemlidir: "İçinde çalıştığımız kurumlar uyguladıkları bilim ve bilim etiği eğitimi, aldıkları önlemler ve oluşturdukları çalışma disiplini ile tüm mensuplarının bilimsel çalışmalarının etik ilkelere uygun olmasını sağlayacak ortamları yaratmaktan sorumludurlar. Etik dışı davranışlar için belirlenen cezaların titizlikle uygulanması gerekir.”

Eski YÖK Başkanı Prof. Dr. Erdoğan Teziç, bilimsel intihal yapan bir öğretim üyesinin öğrencinin karşısına çıkmaması gerektiğini belirtmektedir. Prof. Dr. Teziç bu konuda şu gerçeğe dikkati çekmektedir: "Ona hocalık görevi yaptırılmamalıdır. Artık o kişinin bir daha üniversitede kürsüye çıkıp öğrencilere ders verir aşamada olmaması ve hocalık kisvesi içinde üniversitede bulunmaması gerekir."

YÖK Başkanı Prof. Dr. Yusuf Ziya Özcan, 27 Mayıs 2010 tarihinde basına yansıyan demecinde intihal iddialarında artış olduğunu belirterek, ´´İntihal iddialarında artış var. Herkes birbirinin intihal yaptığını iddia ediyor, ihbar ediyor. Bu dosyalara bakıyoruz. Elimizde bu konuyla ilgili 80-90 dosya bulunuyor´´ derken, intihalci hocalara gereken cezanın neden verilemediğini açıklamamıştır.

Anadolu Ajansı 22 Şubat 2011 tarihinde, Türkiye’de intihal ile suçlanan bazı öğretim üyelerine örnek olacak bir haber yayınlamıştır: “Doktorasında intihalle suçlanan Almanya Federal Savunma Bakanı Karl-Theodor zu Guttenberg, doktora tezini tamamladığı Bayreuth Üniversitesi´nden akademik unvanının geri alınmasını istedi.”

Alman Bakan’ın doktora tezinde bilimsel hırsızlık yapıp yapmadığı henüz oluşturulan bir bilimsel kurul tarafından tespit edilmemesine rağmen doktor unvanını ortaya çıkan iddialar karşısında kullanmayacağını belirtmesi, onurlu bir davranıştır.

Fakat aynı onurlu davranışın Türkiye’de görülmesi mümkün değildir. Metin Münir bu durumu şöyle tespit etmiştir: “Çünkü bizde intihal akademik hayatın doğal bir parçası sayılır. Çocuğun ağlaması veya futbolcunun tükürmesi gibi. İntihal yapanın, ender haller dışında, akademik unvanı geri alınmaz.”

Prof. Dr. Mülazım Yıldırım, Bilimadamı Olmak Ya Da Ol(A)Mamak başlıklı yazısında şu tespiti yapmaktadır:"...adlarının başına sadece doçent, profesör niteleme sıfatlarının getirilmesi, kişinin bilim adamı olduğu anlamına gelmez. Daha açık bir ifade ile kişinin bilimle uğraşması, bilim adamı vasfını kazandırmaz. Bilim adamı olmanın temelinde dürüstlük, doğrulardan sapmama, gerçekleri ortaya koyma gibi başka özellikler de vardır...”

TÜBA’nın yayınladığı Bilimsel Araştırmada Etik ve Sorunları isimli çalışmada şöyle denmektedir: “Eğer bir bilim insanı bilim etiğine ters bir davranış olayına tanık olmuşsa veya saptamışsa eyleme geçmek zorundadır.”  

Türkiye’de temiz bir bilim dünyası için üniversitelerimizde bilimsel yolsuzluklardan  arındırılmış eserler üreten öğretim üyelerinin sayısı artmalıdır. Bunun için etik ihlallerinin üzerine gedilmeli, intihal yapan öğretim üyeleri yüksek öğretim sisteminin dışına çıkarılmalıdır. 

Üniversitelerimizin toplum nezdinde itibarlarının düşmemesi ve saygınlıklarını yitirmemeleri için içlerindeki “çürük elmaları” ayıklamaları gerekir. Çünkü sepetteki bir çürük elma, bir süre sonra tüm elmaların da çürümesine yol açar. 

Başkalarının ürettiklerini çalarak yapılan yayınlar ile hiçbir zaman bir yerlere gelinemeyeceğinin tüm kesimlerce bilinmesinde sonsuz yarar vardır.

ETİKETLER

A. Murat Eren (4) A. Rasim Küçükusta (1) Abbas Güçlü (3) Abdullah Elinç (1) Alper Hançerlioğlu (2) anayasa.gen.tr (1) Anayurt (1) Ayşe Durakbaşa (1) BASIN AÇIKLAMASI (1) Baybars Külebi (2) Bianet (1) Bilim Akademisi (1) BİLİM VE GELECEK (2) BİRGÜN (3) BİRGÜN - Bilim (1) BirGün - kiTaP (5) Burhanettin Kaya (1) Celal Şengör (2) Cumhuriyet (1) Cumhuriyet Bilim Teknoloji (11) Cumhuriyet Pazar (1) Dilek Kurban (1) Dilek Özcengiz (1) Doğan Kuban (1) Ege Üniversitesi (1) Eğitim-Sen (1) Emel Karakılıç (1) Emrah Göker (3) Emre Sevinç (1) Ercan Gündoğan (1) Ersin Yurtsever (1) Esra Açıkgöz (1) Evrensel (2) Fatih Özatay (4) Fatma Müge Göçek (1) Feride Acar (3) Gazete HABERTÜRK (2) GAZETTA (1) Genç Kale'm (1) GIT Türkiye (1) Gökhan Çetinsaya (1) Gündüz Vassaf (2) Haldun Güner (2) Hasan Yazıcı (1) HBT (1) Hürriyet (1) İbrahim Öztürk (1) İletişim (1) İrfan O. Hatipoğlu (2) İsmail Hakkı Aydın (2) İzzettin Önder (1) Kayhan Kantarlı (4) KEMAL GÖZLER (1) Levent Kurnaz (1) Levent Sevgi (2) Medimagazin (5) Mesut PARLAK (1) Mesut Yeğen (7) Metin Balcı (1) Milliyet (3) Murat Bardakçı (2) Murat Kılıç (1) Oğuzhan Gürlü (1) Orhan Bursalı (3) ÖSYM (3) Özgür Müftüoğlu (1) Özkan Eroğlu (1) Punctum Dergi (1) RADİKAL (9) RADİKAL 2 (2) RedHack (2) Rıdvan Karluk (4) Sakarya Gazetesi (4) sarkac.org (1) soL- Bilim (1) Sözcü (1) StarAçıkGörüş (1) Şahin Akıncı (1) Şükran Gölbaşı (1) T24 (1) Tahir Hatipoğlu (1) Tahsin Yeşildere (1) Taraf (3) Togan Kafesoğlu (2) Ümit İzmen (1) Yağız Alp Tangün (1) YÖK (3) Zaman (3)

NEDEN ?

NEDEN ?
ENGELLERİ AŞIYORUZ => https://plagiarism-turkish.blogspot.com/

BİLİM AKADEMİSİ RAPORU - Temmuz 2016

Şu sıra TBMM gündeminde olan 2547 sayılı Kanun’da öğretim elemanlarının disiplin suçlarına ilişkin yapılması düşünülen değişiklikler hakkında Bilim Akademisi’nin raporunu okumak için lütfen tıklayın